Lange afstandskoetsen….

Slenterend over de Luikse markt ben je zeer waarschijnlijk niet gefocussed op koetsen maar op koopwaar. Of anders wel op de mensen of wellicht de enkele kippen en konijnen die er nog verkocht worden. Mocht je de kade op een andere dag dan de zondag aandoen, valt je oog misschien op de voormalige vleeshal of de paar winkeltjes die er liggen. Als je dan al niet vergast bent door de uitlaatdampen van de vele passerende auto’s, want tja, het is een drukke verkeersader.
Koetsen
Hoe dan ook is de kans erg klein dat je wordt betoverd door de tekst  aan de gevel van Quai de Maastricht 2. Toch is die tekst zeker wel de moeite waard om gezien te worden. Al was het maar om gulzig weg te mijmeren over lang vervlogen tijden die we nooit gekend hebben. Op een paar mooie tegeltjes staat tenslotte te lezen: d’ici partaient en 1750 les diligences pour Bruxelles, Anvers, Verviers, l’Allemagne, la Suisse, l’Italie. Ofwel; van hieruit vertrokken in 1750 de koetsen met bestemming Brussel, Antwerpen, Verviers, Duitsland, Zwitserland en Italie. Tuurlijk is het welbekend dat er in de 18e eeuw koetsen vertrokken die lange afstanden aflegden. Als je echter op zo’n sympathieke manier met dit feit geconfronteerd wordt, bekijk je de plek waar je je bevindt toch opeens met andere ogen. De Luikse markt bestond toenertijd al zo’n tweehonderd jaar en vormde het commerciele hart van de stad. Men verkocht er levensmiddelen en organiseerde er eveneens paardenmarkten en kermissen. Ook kon je er ook terecht voor het trekken van je kiezen, het scoren van drugs  of het bezoeken van een donkere kroeg of theater. Een kleurrijk fresco dus, alwaar lange afstandskoetsen natuurlijk niet mochten ontbreken. Hoelang ze erover deden om tot Zwitserland of Italie te geraken is ons nog onbekend. Wel weten we dat ze er één dag over deden om Keulen of Brussel te bereiken. De dag erna reden ze dan weer terug. Een enkeltje kostte zo’n 6 livres, nog geen idee of dat veel of weinig geld was voor die tijd…