Wie bij enge seriemoordenaars meteen denkt aan monsters als Jack the Ripper of Ted Bundy, moet zijn visie –na het lezen van dit artikel over weduwe Becker- wellicht toch bij gaan stellen. Eén van Belgisch allergrootste seriemoordenaars was namelijk geen enge lustmoordenaar, maar een hebberig Luiks vrouwtje van in de vijftig. Ze heette Marie Petitjean, beter bekend als La Veuve Becker, ofwel weduwe Becker.

We praten hier niet over een overlevering uit lang vervlogen tijden, maar over een moderne gifmengster. In de jaren dertig van de twintigste eeuw heeft ze tenminste elf mensen vermoord. Daarnaast heeft ze nog wat vruchteloze pogingen ondernomen om dat aantal op te schroeven. Ze woonde en handelde in het levendige stadscentrum van Luik alwaar ze er een eveneens levendig bestaan op nahield, zij wel.

Levensloop
Onze hoofdrolspeelster wordt In 1879 geboren in een dorpje vlakbij Landen. Op 16 jarige leeftijd verhuurt ze naar de Rue Saint-Pholien op Outremeuse in Luik. Ze woont er bij een tante in.
Aangetrokken door het –toen al- interessante nachtleven, weet Marie al snel hoe en waar ze de bloemetjes buiten moet zetten. Overdag is ze een vlijtige kleermaakster die gestaag de maatschappelijke ladder opklimt. ’s Nachts verandert ze in een heuse verleidster die maar niet genoeg kan krijgen van het mannelijk schoon. Hoeveel mannen ze door de jaren heen verslijt is niet bekend (ze lijkt verslaafd aan lichamelijke geneugten). Duidelijk is in ieder geval dat een heus huwelijksbootje haar vrolijke levenstijl absoluut niet heeft afgeremd.

Begin jaren dertig sterft haar echtgenoot monsieur Becker, en blijft de weduwe ‘alleen’ achter in haar huis aan de Rue Donceel 16. Natuurlijk blijft ze er haar gebruikelijke portie minnaars op na houden. Zo ook een jonge gast wiens gunsten ze bij wijze van spreken eenvoudigweg koopt.
Om deze dure minnaar en haar eigen levensstijl te kunnen bekostigen blijken haar eigen financiële middelen ontoereikbaar. Daar heeft ons akelig vrouwtje Becker echter wel een oplossing voor….

Moorden
Ze knoopt vriendschappen aan met rijke, maar oude vrouwen. Deze bezoekt en verzorgt ze een tijd, om ze vervolgens met gif om het leven te brengen. Natuurlijk staat ze in hun testament vermeld, en zoniet vervalst ze de boel gewoon. Ook juwelen en contanten worden gretig ontfutseld van de overledene, die enkele momenten eerder nog zo onschuldig aan een kopje (gif)thee zat te nippen.Tussen 1933 en 1936 maakt ze dus zeker elf dodelijke slachtoffers. Uiteindelijk wordt ze middels een anonieme tip en een daaruit voortvloeiende hinderlaag, op heterdaad betrapt.

En verder…
Na een roerig proces, wat de internationale gemoederen lang bezig houdt, wordt ze in 1938 tot de doodstraf veroordeeld. Deze wordt echter al jaren niet meer actief toegepast. Uiteindelijk verdwijnt ze voorgoed achter de tralies. En door de naderende oorlog verdwijnt ze zo ook van het wereldtoneel. In 1942 sterft ze een eenzame, al tijdens het leven vergeten dood.
Haar huis aan de Rue Donceel 16 staat er nog steeds (en is verder geen toeristische attractie, dus laat de bewoners vooral met rust…)

Address

Address:

Rue Donceel, Liège

klik hier om de plattegrond te zien