Het immense plein, de Esplanade van Saint Léonard, noordelijk van het befaamde Quartier Historique is dé multiculturele ontmoetingsplek van de buurt, en misschien zelfs wel van de stad.

Alhoewel het in eerste oogopslag wellicht wat kaaltjes uitziet, kom je rondslenterend al snel tot de conclusie dat de term ‘ruimtelijk’ hier meer op zijn plaats is. Helemaal wanneer je je bedenkt dat de ruimte hier voorheen in alle opzichten beperkt was. Van 1850 tot 1982 stond hier een namelijk een gevangenis, de beruchte Prison St-Léonard.
Nu is er dus veel prettige ruimte die optimaal benut wordt door de kleurrijke buurtbevolking. Deze komt hier bij mooi weer in grote getale samen om te kletsen, te onthaasten, te sporten, te picknicken of gewoon te genieten van de omgeving. Van Russisch tot Spaans, van Platduits tot Hindi, je hoort hier een veelzijdige symfonie aan talen!

Je kunt de esplanade min of meer opsplitsen in drie gedeeltes. We bespreken ze hier nader:

  • Het grote plein aan de Maaszijde; een welkome speelruimte voor de kids uit de buurt, maar ook voor cricket-spelende volwassenen, voetballende tieners en skatende oma’s. Om de ruimte bevinden zich trappen en staan bankjes waardoor het plein een beetje als een arena aanvoelt. Een effect waar dankbaar gebruik van wordt gemaakt tijdens de buurtevenementen die hier regelmatig worden georganiseerd. We zijn hier al getuige geweest van rock-concerten, Indiase evenementen, vuurwerkshows, fanfare-concoursen, salsa-avonden, kunstgerelateerde projecten, kaarslichtfestijnen, beachvolleybalwedstrijden en tal van andere (vaak multi-culturele) hoogstandjes. Minstens eenmaal per jaar strijkt het circus van Bouglione eveneens neer op deze plek.
  • Het ‘grind’ gedeelte, het middelste deel van het plein, achter de arena; in het midden bevindt zich een speeltuintje, aan de rechterzijde een houten loopbrug die naar de groene heuvel verderop leidt (het ‘Bois des Carmélites’) en een langgerekte fontein. Her en der staan bankjes en bij de fontein vind je ook houten ligstoelen. Het terrein direct achter de speeltuin leent zich overigens uitstekend voor een stevig potje petanque. Laat je gerust uitnodigen door spelende medeplein-genoten!
  • Het grasgedeelte aan de heuvelzijde; een ‘relaxzone’ bij uitstek op warme zomermiddagen. Er wordt hier gepicknickt, gedronken, muziek geluisterd (en gemaakt) maar ook gebarbecued natuurlijk. Een heus buurtfestijn. Linksachter het grasveld is een omheind voetbalterrein. En achter het grasveld, naast de muur, bevinden zich trappen die naar een terras leiden, waar je eveneens kunt parkhangen. Tevens begint hier het wandelpad wat via het Bois des Carmelites naar de Citadel leidt. Een aanrader. In dit bosrijke park kun je overigens nog delen van een 13e eeuwse stadsmuur ontdekken.

Praktisch:

  • Honger? Dorst? Zin in een peuk? Geen nood, aan het plein bevinden zich tal van buurtwinkeltjes en cafés die graag in je behoefte voorzien.
  • Zin in een stuk pizza? We zijn fan van de pizzeria op de hoek van Rue Hors-Chateau en Rue du Potay, enkele meters van het plein vandaan. Waarom we zo dol zijn op deze pizzeria? Dat kun je hier lezen!
  • L’épicerie du Nord is een kruidenierswinkeltje waar je vrijwel alle koopwaar per stuk/gram kunt kopen.
  • Mocht je op zoek zijn naar een pinautomaat, kun je lang zoeken. De dichtstbijzijnde bevindt zich heel wat honderden meters verderop: op Place du Marché. Een andere mogelijkheid is om bij de supermarkt aan het plein extra cash te vragen, als je pint.
  • Stadsbus 1 en 4 passeren het plein (en gaan allebei richting stadscentrum en station).

Weetjes:

  • Twee keer per jaar vindt hier een spetterend vuurwerkspektakel plaats; op Nieuwjaarsavond en op de eerste zaterdagavond van oktober (zie La Nocturne Des Coteaux)
  • Over de gehele lengte van het plein tref je een lange loper van inox aan, waarop een mooie zin van de Luikse dichter Eugène Savitzkaya staat te lezen. De inox platen liggen precies op de plek waar vroeger de stadsmuur stond. Het is opgedragen aan alle ‘luikenaren van de velden en de heuvels, emigranten voor altijd en migranten’ .
  • Op de muur bij het grasveld tref je eveneens een tekst aan, deze keer van Garcia Lorca, alsook een metalen tafel in de vorm van Spanje. Dit is een eerbetoon aan de eerste generatie Spaanse immigraten , op de vlucht voor voor het regime van Franco. De twee voornaamste migratiegolven vonden tussen 1936 – 1939 (Spaanse burgeroorlog) en tussen 1955 -1965 plaats. Het monument staat symbool voor vrijheid en tolerantie.
  • Bij het grasveld tref je ook een gedenkteken aan voor de politieke gevangen die hier tijdens de tweede wereldoorlog vermoord zijn.
  • De poorten en deuren van de voormalige gevangenis zijn trouwens hergebruikt in verschillende woningen rondom het plein
  • Eenmaal per maand wordt op het plein geheel kosteloos eten en kleding ter beschikking gesteld aan een ieder die wel wat hulp kan gebruiken.

Adres

Adres:

esplanade st-Léonard, Luik

klik hier om de plattegrond te zien