header image
standard-title fritures

fritures

Genoeg heilige huisjes in Luik, maar het allerheiligste huisje is natuurlijk die waar het mooie woord  ‘friture’ boven prijkt. ‘Friterie’ mag overigens ook. Dat de beste frites uit België komen, weet iedere aardappelminnende gek en dus ook zeker iedere Belg.

Sterker nog; zelfs in het heetst van de taalstrijd is het is een van de fijne dingen die Walen en Vlamingen gemeenschappelijk hebben. Het landelijk chauvinisme over die goudbruin gebakken aardappelstaafjes kent namelijk geen grenzen.

Blijft natuurlijk nog de vraag over waar men nu eigenlijk de lekkerste frites maakt. Er zijn hele boeken over geschreven en zelfs musea aan het onderwerp gewijd, maar een eenduidig antwoord  is ver zoek. Ook in een simpel provincie-stadje als Luik zijn de meningen zwaar verdeeld, alhoewel sommige fritures er toch wel een beetje uitspringen.

Zinloos om een lijst met alle fritures op te sommen, we beperken ons tot enkele bekende aardappelparadijzen op strategische punten in de stad.

  • Le Perron: de friture van Place du  Marché. De enige friture in Luik waar je vaak rijen wachtende mensen buiten ziet staan. Misschien komt dat door de centrale locatie, alhoewel de frites er zeker ook mogen zijn !  Op de eerste verdieping kun je je aardappelstaafjes op het gemak opeten. Grappig detail: er is geen afzuigkap!
  • La Frite Dorée (Rue Hors-Chateau 136):  dé friture in het Quartier Historique. Een eenvoudig hok, geen overbodige decoratie, geen gedoe, gewoon puur ouderwets, frites. De meningen zijn zelfs onder ons – de makers van deze schone site- verdeeld. De één vindt de frites er echt heerlijk, de ander vindt het er wel okay.  Over het algemeen vinden onze (Nederlandse) vrienden en familie het er geweldig.
  • Chez Nico: ouderwetse friturewagen in Outremeuse, bij een drukke kruising (Boulevard de Constitution 66). De frites zijn er soms geweldig, soms matig, dat ligt eraan wie ze maakt.  Met uitsterven bedreigd en dat is geen grapje: binnenkort zijn friturewagens –door de veranderende wetgeving- wellicht uit het straatbeeld verdwenen).
  • Le petit Carré: een schot in de roos; een goeie friture in de bombastische uitgaanswijk van Luik. Of het door de frites zelf komt of de trek na een paar glazen bier laten we in het midden, maar deze parel in Le Carré staat zonder meer zijn mannetje. Naast frites heeft deze aardappelkoning ook burgers en warme broodjes in de aanbieding. Mooi meegenomen is dat Le Petit Carré lang openblijft, heel lang.

GESCHIEDENIS VAN DE FRITES…

Over de geschiedenis van Belgische frites is al veel onzin geschreven. Een van de hardnekkigste mythes, dat frites zouden zijn ontstaan als alternatief voor gefrituurde visjes, is lang geleden ontkracht. Dat Amerikaanse soldaten tijdens WOI  dachten dat ze in Frankrijk waren in plaats van Belgie en de staafjes daarom ‘French Fries’ noemden is ook klinkklare onzin. Wat is dan wel waar? Het is in ieder geval een feit dat de Beierse Frederik Krieger rond 1840 op de Luikse kermis neerstreek en er de allereerste Belgische frietkraam opende! Hij had het frites bakken geleerd in een restaurantje in Montmartre, Parijs. Zijn gefrituurde staafjes kenden een ongekend succes in Luik en ver erbuiten. Al snel werd hij een zeer graag geziene gast op menige kermis in het hele Belgische land. Natuurlijk volgden anderen al snel zijn voorbeeld waardoor de friteskraam een wijdverbreid fenomeen werd. Laten we dus ophouden met het over Belgische of Vlaamse frites te hebben, Luikse frites is historisch gezien net iets juister (of Parijse of Beierse…).