Esplanade St-Léonard

Het  immense plein noordelijk van het befaamde Quartier Historique doet sinds begin deze eeuw succesvol dienst als dé multiculturele ontmoetingsplek van de buurt, en misschien zelfs wel van de stad.

Alhoewel het in eerste oogopslag wellicht wat kaaltjes, leeg uitziet, kom je rondslenterend al snel tot de conclusie dat de term ‘ruimtelijk’ hier meer op zijn plaats is. Helemaal wanneer je je bedenkt dat de ruimte hier voorheen in alle opzichten beperkt was; van 1850 tot 1982 stond hier een gevangenis, de beruchte Prison St-Léonard.

Nu is er dus veel prettige ruimte die optimaal benut wordt door de kleurrijke buurtbevolking, welke hier bij mooi weer in grote getale samenkomt om te kletsen, te onthaasten, te sporten, te picknicken of gewoonweg te genieten van de omgeving.  Van Russisch tot Spaans, van Platduits tot Hindi,  je hoort hier een veelzijdige symfonie aan talen!

Je kunt de esplanade min of meer opsplitsen in drie  gedeeltes, die we hier wat nader zullen bespreken:

  • Het grote plein aan de Maaszijde; een welkome speelruimte voor de kids uit de buurt, alsook voor cricket-spelende volwassenen, voetballende tieners en skatende oma’s. Om de ruimte bevinden zich trappen en staan bankjes waardoor het plein een beetje als een arena aanvoelt. Een effect waar dankbaar gebruik van wordt gemaakt tijdens de evenementen die hier regelmatig, vaak door stichtingen uit de buurt, worden georganiseerd. We zijn hier al getuige geweest van rock-concerten, Indiase evenementen,  vuurwerkshows, fanfare-concoursen, salsa-avonden, kunstgerelateerde projecten, kaarslichtfestijnen, beachvolleybalwedstrijden en tal van andere (vaak multi-culturele) hoogstandjes. Minstens eenmaal per jaar strijkt het circus van Bouglione eveneens neer op deze plek.
  • Het ‘grind’ gedeelte, het middelste deel van het plein, achter de arena; in het midden bevindt zich een speeltuintje, aan de rechterzijde een houten loopbrug die naar de groene heuvel verderop leidt (het ‘Bois des Carmélites’) alsook een langgerekte fontein. Her en der staan bankjes en bij de fontein vind je ook houten ligstoelen. Het terrein direct achter de speeltuin leent zich overigens uitstekend voor een stevig potje petanque, laat je gerust uitnodigen door spelende medeplein-genoten!
  • Het grasgedeelte aan de heuvelzijde; een ‘relaxzone’ bij uitstek op een warme zomermiddag. Er wordt hier gepicknickt (er staan picknicktafels), gedronken, muziek geluisterd (en gemaakt), gelezen en niet in de laatste plaats gebarbecued natuurlijk. Een heus buurtfestijn.  Links achter het grasveld is een omheind voetbalterrein. En achter het grasveld, naast de muur, bevinden zich trappen die naar een terras leiden, alwaar je eveneens kunt parkhangen. Tevens bevindt zich hier het wandelpad wat via het Bois des Carmelites naar de Citadel leidt.  Een aanrader. In dit bos –je hebt niet het gevoel je midden in de stad te bevinden- kun je overigens nog delen van een 13e eeuwse stadsmuur ontdekken.

Praktisch:

  • Honger? Dorst? Zin in een peuk? Geen nood, aan het plein bevinden zich tal van buurtwinkeltjes en cafés die graag in je behoefte voorzien.
  • Het kortsbijzijnde adres voor ambachtelijk bereid ijs, vind je vooraan in Rue St Léonard, Glacier Tullio.
  • Zin in een stuk pizza? We zijn fan van de pizzeria op de hoek van Rue Hors-Chateau en Rue du Potay, enkele meters van het plein vandaan. Waarom we zo dol zijn op deze pizzeria? Dat kun je hier lezen!
  • L’épicerie du Nord is een kruidenierswinkeltje waar je vrijwel alle koopwaar per stuk/gram kunt kopen.
  • Mocht je op zoek zijn naar een pinautomaat, kun je lang zoeken. De kortstbijzijnde bevindt zich een paar honderd meter verderop, En Feronstree 21 (BNP Paribas). Een andere mogelijkheid is om bij de supermarkt aan het plein extra cash te vragen, wanneer je pint.
  • Stadsbus 1 en 4 passeren het plein (en gaan allebei richting stadscentrum en station).

Weetjes:

  • Twee keer per jaar vindt hier een spetterend vuurwerkspektakel plaats; op Nieuwjaarsavond en op de eerste zaterdagavond van oktober (zie La Nocturne Des Coteaux)
  • Over de gehele lengte van het plein tref je een lange loper van inox aan, waarop een mooie zin van de Luikse dichter Eugène Savitzkaya staat te lezen. De inox platen liggen precies op de plek waar vroeger de stadsmuur stond. Het is opgedragen aan alle ‘luikenaren van de velden en de heuvels, emigranten voor altijd en migranten’ .
  • Op de muur bij het grasveld tref je eveneens een tekst aan, deze keer van Garcia Lorca, alsook een metalen tafel in de vorm van Spanje. Dit is een eerbetoon aan de eerste generatie Spaanse immigraten , op de vlucht voor voor het regime van Franco. De twee voornaamste migratiegolven vonden tussen 1936 – 1939 (Spaanse burgeroorlog) en tussen 1955 -1965 plaats. Het monument staat symbool voor vrijheid en tolerantie.
  • Bij het grasveld tref je ook een gedenkteken aan voor de politieke gevangen welke alhier tijdens de tweede wereldoorlog vermoord zijn.
  • De poorten en deuren van de voormalige gevangenis zijn trouwens hergebruikt in verschillende woningen rondom het plein
  • Eenmaal per maand wordt op het plein geheel kosteloos eten en kleding ter beschikking gesteld aan een ieder die wel wat hulp kan gebruiken.