Een onbekende plaquette…

Over de geschiedenis van het Quartier Historique is meer dan genoeg te vinden bij de toeristische dienst en in de Luikse boekhandels. Er zijn echter grappige details die vaak niet worden genoemd en die toch écht wel wat aandacht verdienen uit historisch en chauvinistisch oogpunt. Eén zo’n detail wordt beschreven op een kleine, stenen plaquette aan de gevel van een pand aan Féronstée, huisnummer 6. Het is even zoeken (zelf hebben we er jaren overheen gekeken) maar het staat er toch echt: ‘Ici est mort, le 7 aôut 1106, Henri IV, empereur’, ofwel;  hier is gestorven, de 7e augustus 1106, Henri IV, keizer van beroep. Sindsdien lopen we niet meer op dezelfde manier langs huisnummer 6. Yep, yep, yep,  je leest het goed, Luik heeft zijn eigen stervende keizer gehad, en in tegenstelling tot wat toenertijd in de mode was, is de man gewoon vredig gestorven in zijn bedje aan Féronstrée.

Het betreft dus Henri IV, een voormalige Duitse koning die van 1084 tot zijn gedwongen troonafstand in 1105 de titel Rooms-Duits keizer droeg.  Een oppermachtig, strijdlustig en bovenal complex man, wiens wilde leventje werd gekenmerkt door talloze burgeroorlogen en zijn strijd tegen de pauselijke macht en hoge adel.

Opvallend detail is dat hij rechten voor Joden vastlegde; zij genoten onder zijn bestuur in Worms en Spire bescherming, hadden godsdienstvrijheid en de vrijheid interne Joodse zaken zelf af te handelen, iets wat in die tijd niet gangbaar was.

In 1105 kwam zijn eigen zoon tegen hem in opstand, waarna hij afstand nam van de troon en naar Luik vluchtte. Alhier heeft Henri IV nog een aanval van buitenaf weten af te slaan, alvorens het kaarsje uit te blazen (na een ziekbed).  Een turbulante levensgeschiedenis waarover genoeg te lezen valt, maar waarover je –vreemd genoeg- bijna niets terugvindt in Luik zelf. Vrijwel niemand kent de gedenksteen, laat staan het verhaal erachter.