De duivel van de kathedraal

Met de Saint-Paul kathedraal van Luik is iets vreemds aan de hand. Het gebouw is wat aan de kleine kant en allesbehalve imposant, de oorspronkelijke kathedraal (wél een bouwwerk van formaat, vergelijkbaar met de Dom van Keulen) is tenslotte eind 18e eeuw tijdens de Luikse revolutie door een zeer gedreven en enthousiaste bevolking afgebroken. Ook staat ze eigenlijk niet in het historische stadscentrum, wat eigenlijk wel logisch zou zijn. Ook dit is de fout van diezelfde revolutie. Eigenlijk is het maar een afdanksel, deze kathedraal, alhoewel haar interieur, bijbehorende kloostergang en schatkamer zeker een bezoekje waard zijn.

Best zielig allemaal, maar tot dusverre nog niets bijzonder vreemds aan het handje. Het merkwaardige, vreemde schuilt namelijk niet in haar uiterlijk of ligging, maar heeft te maken met één van haar vaste bewoners. Mocht een standaard kerk het huis van God zijn, in deze kathedraal woont niemand minder dan…. Lucifer, de duivel in eigen persoon!

Hij is er vereeuwigd in de vorm van een esthetisch verantwoord standbeeld, vervaardigd door Willem Geefs, een beeldhouwer uit de negentiende eeuw. Officieel heet het Lucifer, Le Génie Du Mal. Het is gemaakt van wit marmer.

Een eerdere versie van deze gevallen engel, gemaakt door Joseph Geefs, de broer van Willem, werd door de kerk té mooi bevonden (het zou mooie meisjes op slechte gedachten kunnen brengen). Dit tweede exemplaar, wat ‘akeliger’, minder verleidelijk en minder naakt van aard, mocht uiteindelijk Gods huis voorgoed bewonen. Je vindt hem onder aan de trap bij de preekstoel, alwaar hij met vleugels vol botten en klauwen veilig staat vastgeketend. Laat het beest vooral niet los!